Κριτική για το «Sound of Metal»

Από τον Δημήτρη Γιαταγάνα

Στην ολοκλήρωση μιας από τις πιο περίεργες οσκαρικές σεζόν λόγω των κλειστών σινεμά, το Film Planet παρουσιάζει το «Sound of Metal» («Ήχος από Μέταλλο») του Ντάριους Μάρντερ, που πριν λίγες ώρες διαγωνίστηκε σε έξι κατηγορίες των Βραβείων Όσκαρ και κέρδισε τις δύο (σ.σ. Καλύτερου Ήχου και Καλύτερου Μοντάζ).

Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τον Ρούμπεν (Ριζ Άχμεντ), που μαζί με την κοπέλα του, Λου (Ολίβια Κουκ), αποτελούν ένα sludge metal ντουέτο που ταξιδεύει ανά την Αμερική με το βανάκι του δίνοντας συναυλίες. Ο Ρούμπεν, πρώην ηρωινομανής σε ναρκωτικά και ντράμερ του σχήματος, συνειδητοποιεί κάποια στιγμή ότι αρχίζει να χάνει μεγάλο μέρος της ακοής του, ίσως λόγω της έκθεσης του σε δυνατούς ήχους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η ταινία δεν στέκεται τόσο στην αιτία που τον οδηγεί στο να χάσει το 80% της ακοής του, αλλά στο πως αυτός, που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τη μουσική, θα καταφέρει να αποδεχτεί τη νέα πραγματικότητα που τον περιμένει. Ο ίδιος στρέφεται για βοήθεια σε μια κοινότητα πρώην εθισμένων με προβλήματα ακοής που την διευθύνει ο Τζο (Πολ Ράτσι).

Το «Sound of Metal» είναι μια ταινία στιγμών. Η εξέλιξη των χαρακτήρων μπορεί να θεωρηθεί σχετικά προβλέψιμη, αλλά υπάρχουν σκηνές που εντυπώνονται στον θεατή με τη συναισθηματική ένταση που εκπέμπουν. Η χρήση των ακουστικών εφέ που χρησιμοποιούνται για να δούμε τον κόσμο από την οπτική του Ruben είναι πολύ αποτελεσματική και προσφέρει στον θεατή μια ξεχωριστή κινηματογραφική εμπειρία. Κάπου εδώ να σημειωθεί ότι, εκ των έξι οσκαρικών της υποψηφιοτήτων που συγκέντρωσε, η ταινία είχε μια σχεδόν κλειδωμένη νίκη στην κατηγορία Καλύτερου Ήχου, η οποία προέκυψε φέτος μετά από συγχώνευση μεταξύ των βραβείων Καλύτερου Μοντάζ Ήχου και Καλύτερου Μιξάζ Ήχου. Μια νίκη που τελικά κατέκτησε, καθώς ήταν δίκαιο και έγινε πράξη!

Στα των ερμηνειών, εξαιρετικοί στους βασικούς ρόλους είναι οι Ριζ Άχμεντ, Ολίβια Κουκ και Πολ Ράτσι. Ο Άχμεντ είναι από τους πιο εκφραστικούς -αλλά δυστυχώς και υποτιμημένους- ηθοποιούς της γενιάς του, χρησιμοποιώντας τα χαρακτηριστικά του προσώπου του και το βλέμμα του για να αποδώσει τις λεπτές αποχρώσεις ενός δύσκολου χαρακτήρα. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι κωφός, έμαθε νοηματική και ενστερνίστηκε τον τρόπο ζωής των κωφών κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Παρόμοια περίπτωση και ο Ράτσι, που ως Τζο δίνει μια εξαιρετική ερμηνεία, ίσως λόγω και του ότι γνωρίζει καλά τη συγκεκριμένη κοινότητα μέσω των γονιών του, που ήταν και οι δύο κωφοί.

Βαθμολογία

Rating: 3.5 out of 5.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s