«Το Θεώρημα» (1968): Αποκρυπτογραφώντας την παζολινική αποδόμηση της αστικής οικογένειας

«Το Θεώρημα» (1968): Αποκρυπτογραφώντας την παζολινική αποδόμηση της αστικής οικογένειας

Στο «Θεώρημα» του Παζολίνι, πέντε συμβολικά πρόσωπα αποπλανώνται ψυχή τε και σώματι από έναν επίσης συμβολικό εισβολέα, ο οποίος έρχεται να καταδείξει το αδιέξοδο της σύγχρονης αστικής ζωής. Συνεχίστε την ανάγνωση «Το Θεώρημα» (1968): Αποκρυπτογραφώντας την παζολινική αποδόμηση της αστικής οικογένειας

«Salo» (1975): Το κύκνειο άσμα του Παζολίνι παραμένει η πιο αμφιλεγόμενη ταινία όλων των εποχών

«Salo» (1975): Το κύκνειο άσμα του Παζολίνι παραμένει η πιο αμφιλεγόμενη ταινία όλων των εποχών

Πρέπει να είσαι τρελός για να θέλεις να δεις αυτή την ταινία! Ή μήπως όχι; Συνεχίστε την ανάγνωση «Salo» (1975): Το κύκνειο άσμα του Παζολίνι παραμένει η πιο αμφιλεγόμενη ταινία όλων των εποχών

«Σμύρνη μου Αγαπημένη»: Μια απροσδόκητα ισορροπημένη (υπερ)παραγωγή που μας συγκίνησε

«Σμύρνη μου Αγαπημένη»: Μια απροσδόκητα ισορροπημένη (υπερ)παραγωγή που μας συγκίνησε

Επιδεικνύοντας καλαισθησία και αποφεύγοντας να πέσει στην παγίδα μιας αυστηρά μεροληπτικής στάσης, η ταινία «Σμύρνη μου Αγαπημένη» είναι υποβλητική στην αναπαράσταση της ζωής, αλλά και των γεγονότων του τραγικού «θανάτου» της ιστορικής μητρόπολης. Συνεχίστε την ανάγνωση «Σμύρνη μου Αγαπημένη»: Μια απροσδόκητα ισορροπημένη (υπερ)παραγωγή που μας συγκίνησε

«Don’t Look Up»: Μια σάτιρα για την κλιματική αλλαγή, την πανδημία, ή και τα δύο;

«Don’t Look Up»: Μια σάτιρα για την κλιματική αλλαγή, την πανδημία, ή και τα δύο;

Η σάτιρα μαζικής καταστροφής του Άνταμ Μακ Κέι με το αστεράτο καστ των Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Τζένιφερ Λόρενς και Μέριλ Στριπ, δίνει τροφή για σκέψη και είναι η ταινία για την οποία μιλούν όλοι αυτή την περίοδο. Ας αναλύσουμε λοιπόν το «Μην Κοιτάτε Πάνω» από κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας! Συνεχίστε την ανάγνωση «Don’t Look Up»: Μια σάτιρα για την κλιματική αλλαγή, την πανδημία, ή και τα δύο;

All time classics: «Ο Φόβος Τρώει τα Σωθικά» (1974) του Ρ. Β. Φασμπίντερ

All time classics: «Ο Φόβος Τρώει τα Σωθικά» (1974) του Ρ. Β. Φασμπίντερ

Αποτυπώνοντας διεισδυτικά μια κατ’ ευφημισμόν πολιτισμένη, αλλά κατ’ ουσίαν βαθιά συντηρητική και ξενοφοβική δυτική κοινωνία, το «Angst essen Seele auf» του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ μιλά για τις διακρίσεις, τα ταμπού και τη διαχρονική κοινωνική υποκρισία της Γερμανίας. Συνεχίστε την ανάγνωση All time classics: «Ο Φόβος Τρώει τα Σωθικά» (1974) του Ρ. Β. Φασμπίντερ

Κριτική: «Παράλληλες Μητέρες» του Πέδρο Αλμοδόβαρ

Κριτική: «Παράλληλες Μητέρες» του Πέδρο Αλμοδόβαρ

Στις «Παράλληλες Μητέρες», ο 72χρονος Πέδρο Αλμοδόβαρ μάς βάζει στο μονοπάτι δύο ηρωίδων που βιώνουν ταυτοχρόνως τη μητρότητα, εκτός γάμου. Συνεχίστε την ανάγνωση Κριτική: «Παράλληλες Μητέρες» του Πέδρο Αλμοδόβαρ

«Ο Πράσινος Ιππότης»: Όταν ο αρθουριανός μύθος «συνάντησε» τον… Καζαντζάκη

«Ο Πράσινος Ιππότης»: Όταν ο αρθουριανός μύθος «συνάντησε» τον… Καζαντζάκη

Ο Ντέιβιντ Λόουερι («A Ghost Story») ξετυλίγει μια «αντιηρωική εποποιία» πάνω σε διλήμματα και πειρασμούς, χωρίς διάθεση να εκμοντερνίσει τους αφηγηματικούς κώδικες του σκοτεινού αρθουριανού μύθου. Η τολμηρή προσέγγισή του φλερτάρει με το άψογο, όμως στην τελευταία πράξη αναμασά κινηματογραφικά τη διασκευή του «Τελευταίου Πειρασμού» από τον Μάρτιν Σκορσέζε. Συνεχίστε την ανάγνωση «Ο Πράσινος Ιππότης»: Όταν ο αρθουριανός μύθος «συνάντησε» τον… Καζαντζάκη

Κριτική: «Annette»  του Λεός Καράξ

Κριτική: «Annette» του Λεός Καράξ

Σε ένα μιούζικαλ που κινείται έξω από τις κλασσικές κατευθυντήριες και σίγουρα δεν προτείνεται για διασκέδαση, ο σπουδαίος Γάλλος εικονοπλάστης Λεός Καράξ «προσγειώνει» τη ρομαντική φύση του είδους στη σκοτεινή άβυσσο της τοξικής αρρενωπότητας, απογειώνοντας όμως τις αισθήσεις. Συνεχίστε την ανάγνωση Κριτική: «Annette» του Λεός Καράξ

«Οδός Μαλχόλαντ» (2001): Αναλύοντας το κινηματογραφικό magnum opus του Ντέιβιντ Λιντς

«Οδός Μαλχόλαντ» (2001): Αναλύοντας το κινηματογραφικό magnum opus του Ντέιβιντ Λιντς

Με αφορμή τα 20 χρόνια από την πρεμιέρα του εμβληματικού «Mulholland Dr.», εισερχόμαστε στα άδυτα του σουρεαλιστικού εφιάλτη του Ντέιβιντ Λιντς, αποκρυπτογραφώντας την ταινία-σπαζοκεφαλιά που βρέθηκε στην κορυφή της λίστας του BBC με τις 100 καλύτερες ταινίες του 21ου αιώνα. Συνεχίστε την ανάγνωση «Οδός Μαλχόλαντ» (2001): Αναλύοντας το κινηματογραφικό magnum opus του Ντέιβιντ Λιντς